روزنوشتهای سید محمد مجابی

در این آواز او سال ۲۰۰۰ را سال بسیار بدی معرفی کرده ومیگوید: دراین سال احساسات و دوستی وجود ندارد .

او می گوید :در آن روزها کسی به فکر کسی نیست وهر کس به فکر خودشه.

آن موقع که این آواز را شنیدم هنوز زمان زیادی تا سال ۲۰۰۰ باقیمانده بود وپیش خود مجسم می کردم اگر واقعا سال ۲۰۰۰ به این سیاهی باشد چه می شود ؟

قبول دارم محبتها کم شده وجوامع خشن شدند و زندگی ماشینی اثرات زیادی بر انسانها گذاشته ولی در کنار تمام اینها انسانیت وایثار ومحبت را در خیلی از انسانهای اطرافم می بینم .

چه خوب است همه باهم تلاش کنیم این روحیات تقویت شود.

فکر می کنم داریوش اشتباه کرده و آینده روشن در انتظار انسانهاست