روزنوشتهای سید محمد مجابی

چندی پیش سوالی از یکی از بلاگرهای فرهیخته کردم جواب خصوصی برایم ارسال کرد با حذف نام وب ایشان بلحاظ اهمیت وروانی مطلب تقدیم می کنم:

	شنبه 31 فروردین1387 ساعت: 23:39	توسط:
جناب آقای مجابی بزرگوار حسب امر در زمینه موضوعی که فرمودید اندیشیدم و به این نتیجه رسیدم که آفت وبلاگ نویسی در ایران (احتمالا نظیر سایر نمودهای نوپا و لرزان مدنیت نظیر تشکل های مردمی و...)عدم اعتقاد به ابزارها و الزامات آن است.تساهل و تسامح -لزوم احترام به حریم خصوصی-آزادی بیان-تمایل به مونلوگ و..در واقع فکر می کنم بسیاری از ما از دردهایی که می بینیم به محیط مجازی پناه می آوریم اما فرهنگ غیر دموکراتیک را همراه خود به محیطی می آوریم که اساسا هدفش و مبنایش متفاوت است.اینگونه است که از نقد اندیشه به تخریب شخصیت روی می آوریم و نوشته های خود را به جای ایجاب خود در سلب دیگری می نگاریم.و مخالفت و یا موافقتمان با اندیشه یا برنامه دیگری بر مبنای تعداد کامنتهایش در وبلاگمان است و وابستگی احتمالیش به انجمن و اداره و ارگانی خاص.در واقع رفتار بسیاری از ما نه بر مبنای آرمانهای آزادی و صلح و برابری که بر اساس کپی معوجی از دنیای واقعی رفتار می کنیم .دنیایی که به دنبال اصلاح آنیم . اما پیشنهاد عملی برای یاد آوری مجدد به خودمان و به همگان شاید تدوین منشوری بر مبنای اصول و اخلاق باشد.منشوری که بلاگرها با امضا آن خود را متعهد به رعایت اصولی نمایند که آئینه آرزوهامان برای دنیای واقعی باشد. پایدار باشید و سبز
وب سایت   پست الکترونیک			[ نظر خصوصی ]